Tek kişilik gizli empatik örgüt! Bir delinin akıllıca sözleri ve bir akıllının delice düşleri!

-Zaman mekana yazılan külliyat- Razı olacağın bir kadere mürekkep kıl Rabb.

Çocukluğumda bahçemizde biten yabani sarmaşıklar bir ara öyle bir hal almıştı ki, babamın ve bizim emeklerimizle binbir zahmetle yeşeren onca yedi veren gül ve pek çok çiçeği gölgede bırakacak bereket ve gürbüzlüğe ulaşmışlardı. Bu yabani, bol çiçekli sarmaşıklar için duvarlarda ve balkonda göğe doğru uzanan onlarca ufak ip germiştik. Bazı çiçeklerin boyu, boyumu aşardı. Çocukluğumun buruk demleriyle, sevinçleri başa baş gitse de güzel günler geçirdim merdiven demirlerine sarılmış güllerin kokusu hala burnumda tüten o bahçede.

Geçenlerde ihtiyacım olan birkaç parça eşyayı almak için bir marekete gittiğimde işte çocukluğumun mütebessim simasına sarılıp orada öylece kalmış yaban sarmaşıklarının tohumlarına rastladım. Olan her renginden aldım elbette hemen. Yaşadığım ev pek güneş görmediğinden ve de busarmaşık yapısı itibariyle yaban, hoyrat yerleri sevdiğinden tohumlardan odamdaki saksıya ektiklerim kuruyup gitti. Kalan tohumlardansa apartman girişindeki bahçe ve bir büyük saksı nasiplendi. Bir müddettir hayretle yaşam mücadelelerini izlemekteyim.

Sarmaşığın kaderi sarılmak. Tohumun ki çatlamak. Toprağınki sürülmek, sarılmak, bağrına basmak. İnsan bazen bunların hepsini eş zamanlı barındırabiliyor varolmaklığında. Evet, sarmaşığın kaderi sarılmak ama, ya sarılacak, ona yolunda ilerlemeye yoldaşlık, köprülük edecek bir urgan, bir duvar bir gövde yoksa? Yahut da toprak kuraksa?

Allah öyle latif ki, hiçbir tohumun içindeki o çatlamaya iç geçiren, sabırsızlanan, Rabbin varlığına şahitlik etme uhdesini zayi etmek istemiyor. Bir kaya üzerine, bir beton yarığına, çok sulak olduğundan oksijensiz bırakan yahut da en kurak toprağın bağrına düşen hiçbir tohumu unutmuyor. Ona kaderinden pay aldığı ortama baş edebilecek metaneti, kabiliyeti, direyeti kodluyor. Tohumun yüreğine bu umut ve azmi ekiyor. İşte bu yabani sarmaşık da bunlardan biri. Gördüm ki tutunacak bir şey olmadığından, önce bol yapraklı ve çiçek açmaya hevesli dallarının sarılması için düz ve daha güçlü dallar filiz veriyor. Sonra bu dallar birbiri etrafında dolanıp, olduklarından daha kuvvetli bir kuvvete ulaşıyorlar. Ardından yapraklı dallar bu uzantılara sarılmaya başlıyor. Ve bu böylece sürüp gidiyor. Muhtemelen bu dallar etraftaki bir ağaç dalına, bir duvara ulaşana dek bu latif direniş hali devam edecek.

Yalnız bir hakikat daha var ki, o da köklerin bu dayanak dallarına takat olmaktan, dalların çiçek açmaya fırsatları henüz olamıyor. Şimdilik saksıdaki diğer çiçeklerin gölgesine saklıyor boynu bükülüğünü. Kendimi özleyip, hayataki bazı zorlukları yeni/den birer tohum yapmaya çalıştığım bu günlerde, hayatıma dair çok şey buldum bu yaban sarmaşığında.

Koruyup, gözeten, başı boş bırakmayan, öğreten Rabbin içimdeki bir kuruyup bir çağlayan umut kaynaklarına lütuf ve keremiyle böylesi vesilelerle sondajlar vurmasına hayranım. O'na yeryüzünün tüm toprak altı suları miktarınca şükrolsun. Yeraltı sularından çok daha fazla miktarda umut ve sabrı ruhumuzun demirine içiren Allah'a hamdolsun!

Ey sadırlardakileri bilen ve inşirahı bizlere yokluğunda eksikliğini hissedemeyecek kadar acizken, bir serinlik olarak lutfeden Rabbai! Bize lütfettiğin, varlığımıza ektiğin ve varlığımızla hayatta yeşertmek istediğin hayır tohumlarını layıkıyla yolunda değerlendirmeyi nasip eyle. İster istemez kendi ellerimizle yahut bağrına düştüğümüz toprakların verimsizliği, hoyratlığı yüzünden tohumlarımızı, göğe uzattığımız dallarımızı, budaklarımızı, meyveye durmaya iç geçiren yürek çiçeklerimizin zayi olmasına mani ol Rabbim. Bu yolda fiili dualarımızın hakkını vermeyi bize kolaylaştır. Daha nice tohumlara, tomurcuklara yolunda bereketli bir toprak, kardeşane bir bağır olmayı nasip eyle bize. Varlığımızı bereketlendiren ameller, anlamlarından hayırlı manalar giydir.

Bizlere pek çok kapılar açmaktasın. Bazen bize düşen tek şey bu aralık kapılardan içeri girebilecek kadar bir eylem. Fakat öyle yoruluyoruz, öyle yoruyoruz ki birbirimizi bazen bu kadarlık bir adıma bile takatimiz olmuyor. Pek çok tutunacak dal da olsa bir yerden sonra bir tek senin elinin tutuşuna, senin yüreklerimizden kavrayıp kaldırmana muhtacız Rabbim! Tüm dağılmışlıklarımızı aczimizle sana havale ediyoruz, sen topla dağılan yüreklerimizi, hayatlarımızı./Amin

Dilsizmütercim