mazlume
Gül!.. Şarkın ateş renkli çiçeği!
Mazlume; bir güle taktığım ad.
Sen her çağda yeniden doğar, her bahçede yeniden açarsın mazlume,
yanmak ve yakmak için.
Yanışta mısın mazlume ve seni yandırmak için yarışta mı sefiller?
Yanmaktan yakmaya an bulunmuyor mu gülüm?...
Sen bana mı benziyorsun mazlume?!..
Gel ağlaşalım… Mazlume!.. Gel ağlaşalım…
Mazlume!..
De bana, kim çizdi yüreğini derin acılarla?!..
Kim savurdu yapraklarını?!.. Kim düşürdü başından destarını?!..
Bir bülbül yanmasın mı? Dalına konmasın mı?
Aşkına kanmasın mı mazlume, adını anmasın mı?
Eleminle kuruyunca can evi, gazele dönmesin mi?!..
İskender Pala
...
..
.
''Dildeşinden ayrı düşen yüz türlü nağmesi de olsa; dilsizdir!'' Yol Düşleri
Ey çocuk yüzün farkındalık kokuyor ve duruşun cennetten bir fidan vakarında.
Konu: bir gül bıraktım...
bilirim yinede en yakışan çiçektir verebileceğim.
yürünmemiş yollarım var,kurutulmuş düşlerim
çok pınarlar akmış üzerinden,en derinden
herkes durmuş ben seferdeyim
............
bu çölde yürünür yalnızca yürünür,
hiç dönülmez yerlere gider insan...
hatırlamak ne acı /unutuluşumuzu unuttuğumuzu.
bende mazlumeydim bir zaman, bu yola düş olmadan az evvel...
bilirdim ağlamayı , silinmeyen gözyaşını her gece tanırdım
melekler toplardı çok kere, çok kere utanırdım
mazlumenin yoktu yaşından başka gülleri....
dileğim olmazdı Ondan gayrısını, olmazdı bilirdim.
bende mazlumeydim bir zaman, denizinde bir damla gibi.
.................gönle düşer ateş/şiir mi sanır/şiir tanır oysa.
ve sorar orhan veli siz hiç sabun köpüklü iken ağladınız mı,
ağladım desem inanmaz, ölüler duymaz.
içimi yakar bu çok telveli hatırlayış,
gözlerim yansa ne ola ki...
yürünür sadece ardına bakmadan bu çölde.
monolog sakini
""dur. burada, uzun uzun,
bir durakta dur olmuşum.oradaydım, şimdi.
burası araf'tan sonrası dur...
arafımı da, yazmıştım bir gün sana...
sen o arafı okuyunca ağlamıştın.
ben de yazarken
dur...çok ağlamıştım hem de.
esrar dede kadar ağlamıştım:
"ağlatmayacakdın, yola baktırmayacakdın;
ol va'de-i tekrar-be-tekrarı unutma!
burası araf sonrası dur.
arafta çok bekledim di.
şimdi burada duracağım dur...
dünya yuvarlakmış!..
o dönüyor! dur dur.
dönenlere bir şeyim yok diyeceğim; dur.
ben de döndüm zamanında...döndüm, durdum...
şimdi dönmeye mecalim yok. dur.
DUR UP DUR AY IM BEN AR TIK!
DUR AN OL AY IM DUR ET MİŞ LER BEN İ
İÇ TEN İÇ TEN DUR ET MİŞ LER."
Birhan Keskin"
***
Dostumsun, halden anlayansın,
sus etmişler, dur etmişler,
ama yine de seferdeyiz.
ruhumdaki şiir ipliklerinde darp izleri,
yazamıyorum sade yutkunuyorum buara,
sana vereyim eğirdiklerimi, doku/n, mum et, mısra kıl,
sen benim yerime yazmışsın zaten,
dostların ayrı gayrısı olmaz nasıl olsa,
ne de çok severim Birhan Keskin şiirlerini de,
insan bazen geç hatırlıyor sevdiklerinden pay aldığını be dostum.
-ben de döndüm zamanında...döndüm, durdum...
şimdi dönmeye mecalim yok. dur.
DUR UP DUR AY IM BEN AR TIK!
DUR AN OL AY IM DUR ET MİŞ LER BEN İ
İÇ TEN İÇ TEN DUR ET MİŞ LER.-
Muhabbet ve dua ile.
Düzenleyen dilsizmutercim gün: 8/8/2009 saat: 06:13
Bağlantı »
Konu: mazlum
Mazlum için, çöle inen yağmurum.
Zalim için, lekeleyecek çamurum.
Mazlum için, sırdaş dert ortağıyım.
Zalim için, aşılmaz gönül dağıyım,
Mazlum için, akacak gözyaşıyım.
Zalim için, sofrada zehir aşıyım.
Mazlum için, hak aramazsam ahmağım.
Zalim için, başına inen tokmağım.
Mazlum için, her çareyi bulurum.
Zalim için, başına bela olurum
Mazlum için her zaman ben yanarım.
Zalim için, tepesine konarım.
Mazlum için daim dua ederim.
Zalim için, yanında durmam giderim.
Mazlum için feda olsun dertli başım.
Zalim için, kafasını kıracak taşım.
Mazlum için, tutunacak dalım.
Zalim için, zehir zıkkım olsun malım.
Mazlum için, kurban olsun bu canım,
Zalim için, baş kesen kralım, hanım,
Mazlum için, kucak açan yuvayım.
Zalim için, gece gündüz bedduayım.
Mazlum için, gönülden bağlı kardeşim,
Zalim için, alev alev ateşim,
***
Teşekkür ederim Yunus Emre kardeşim,
Aliya İzzetbegoviç; düşmanlarımıza sadece adalet borçluyuz demişti.
Ne de güzel demişti ve bu cümlesini hakkıyla yaşamıştı.
Hatırıma düştü bu şiir vesilesiyle. Muhalif olduklarımızın eylem ve söylemlerinin öznelerini kendimizle değiştirdiğimizde onlardan bir farkımız olmalı. Yoksa yaşantımızın ve iman ettiklerimizin bir sağlamasını yapmalı. Selam ve kardeşlikle...
Düzenleyen dilsizmutercim gün: 8/8/2009 saat: 06:15
Bağlantı »