Tek kiþilik gizli empatik örgüt! Bir delinin akýllýca sözleri ve bir akýllýnýn delice düþleri!

Mackinac

Bazen insanýn kendisiyle arasýna bir mesafe girmeye baþlar. Zamanýn hýzýna göre adýmlarý kýsa kalýr. Ben de þimdilerde ''uzun kalan tanrý misafiri, daha çok içsel, bir fetret''i en iyi þekilde aðýrlamaya çalýþýyorum ki, akleden kalbimdeki misafirperverliði kýskanýp inþirah da uðrasýn beldeme. Nasýrlý parmaklarýn bile hissedebildiði türden, kapý gýcýrtýsý gibi iç gýcýklayýcý, pütürlü bir yolda ilerlerken bulabiliyorsunuz kendinizi iç ya da dýþ dünyanýzda. Üstüne üstlük, bir de insanlarýn pütürlü kýsýmlarýyla ovularak törpüleniyor kelimeleriniz. Hal böyle olunca da dilsizliðinizin demirine su veriyor zaman. Sükutun yapraklarýný yola yola bir çýðlýk kabarýyor kursaðýnýzda. Asrýn pençeleriyle açýlmýþ yarýklarýnýzdan sýzýyor tüm bunlar. O yarýklar ki gecelerin kýrýlgan parmaklarýyla kanýrtýlýp duruyorlar gözlerden ýrak demlerinizde.

Öznesi, yüklemi, yerli yerinde bir cümle kurmaktý niyetim yola çýkarken. Eyleme dökebileceðim saðlam bir cümle, saðlam bir muhasebe. Bir formül bilmiyor/d/um bunun için. Sadece yola koyuldum daha bir derinlemesine tefekkür edebilmek niyetiyle. Sürekli ruhunuzun pullarýnýn döküldüðü mekandan uzaklaþýp, yolcuðun gölgesinde daha bir serin düþünebilmek muradýyla... Kurabildim mi derseniz o cümleyi, en azýndan saðlam bir yerde, soluklanabileceðim bir virgüle kadar geldim diyebilirim size. Ýçimde ve dýþýmda sabrýn eskiyen pazenlerini deðiþtirmeye dair bir eylem/di bu.

Haritadan bir yer seçtim. Mackinac diye bir ada ve civarý. Yaklaþýk 400 küsur mil mesafedeydi bulunduðum þehirden. Atlayýp bir vesaite planlamadan yolculuk yapmayalý uzun zaman olmuþtu. Hayli iyi geldi ruhumun pütürlü, birbirine sürtündükçe derinlerime dokunup, kendi kendini yaralayan yerlerine. Yollara düþmek için yola çýkmanýn, gurbette gidecek pek bir kimsesi, varacak bir yeri olmayan biri için fazlasýyla anlamlý olduðu söylenebilir.

Ýnsanoðlu aslýnda köprülerden geçerken gayet dikkatili, diye düþündüm köprünün üzerindeyken. Genelde köprüden önceki son çýkýþlarda afallýyoruz. Aslýna bakarsak en çok düz yollarda tökezleyip düþüyoruz. Toplasanýz bu ufak, önemsemediðimiz düþüþleri belki de derin bir uçurum mesabesine denk düþecektir.

Korkmadýn mý köprüden geçerken, dedi bir dost. Manzara o kadar güzeldi ki,  insaný uyuþturuyordu sanki. Kendimi boþluða salýp, aþaðýdaki nehire býrakasým geldi.

Bu da bir çeþit su deðirmeni. Lakin buðday öðütmek yerine içerisine kurulmuþ bir sistem sayesinde suyun gücüyle odun kesiyor. Ve sanýrým broþürde gösterildiðine göre kesilen büyük gövdeli aðaçlar eskiden nehir vasýtasýyla farklý yerlere ulaþtýrýlýyormuþ.

Doðu ülkelerinden birinde, yahut Türkiye'nin doðusunda böylesi bir yolculuk yapmýþ olsaydým kim bilir kimlerin hayatýna dokunur, kimlerin kaderinden pay alýrdým. Nicelerinin hikayesine girer, pek çoklarýnýn hikayeme iliþip, kalbimde yer etmelerine þahitlik ederdim. Oysa burada belki de benim nasibime birkaç selamlaþmadan öte kimsecikler düþmedi. Ýnsanlar büyük þehirlerden küçük kasabalara, birbirlerine dokunmadan fakat birbirlerine çok yakýn bir mesafede kendi yörüngelerinde dönüp durmaktalar burada. Her gece köpüren bir deniz gibi þehir posasýný býrakýyor zamana. Kimileri hayatýn rahmine yapýþtýklarý yerden düþüyor, kimileriyse yeni yeni tutunuyorlar. Ama ekseriyetle yalnýz...

Sadece bir sanat sergisini gezdiðim Grand Rapids ismindeki küçük þehirde pek çok defa bir Amerikalý ve bir Afro-Amerikalýyý ayný araç içinde yan yana çiftler olarak görmek þaþýrtýcýydý. Zira hala Amerikalýlar ile Afro-Amerikalýlar'ýn evlilik oraný diðer ülkelerden insanlarla evliliklerinin aksine %1 oranýnda seyrediyor diye iþlemiþtik derste.

Bir sincap yol üzerinden geçen elektrik tellerinden karþýdan karþýya geçiyor. Kimsenin yüreði aðzýna gelmiyor. Ayný dem bir cambaz ip üstünde terliyor, herkes yine soðuk kanlý. Çok para ediyor zira onun sendelemesi de, düþmesi de. Bir insan düz yolda ilerliyor, kimsenin yüreði aðzýnda deðil. Oysa ki en fazla endiþelenmeyi o hak ediyor-Bu da parkta gördüðüm sincabýn söylediði olsun...

Cadillac diye bir kasabadan geçti yolum. Kýsa bir yemek molasý sýrasýnda bu ismin nereden geldiðini merak edip sordum etraftakilerden birine. Bana bu ismin eski bir Kýzýl Derili þefinin ismi olduðunu söylediler. Ne ilginç, önce öldürüp sonra anýsýna isimlerini þehir ve kasabalara vermek. Kendisi hayattayken heykellerini diktiren diktatör zihniyet kadar ironik bir eylem. Yine Mackinac'ta bir Kýzýl Derili müzesini gezme imkaným oldu. Bahçesinde elinde incil bir aziz heykeli, içeride birkaç sembolik bilgi dýþýnda sadece ticaret amaçlý açýlmýþ bir mekan. Katlettikleri insanlardan ve kültürlerinden lütfedip geriye býraktýklarý birkaç sembolik þeyin ticaretini yapma arzusu insanýn bir yerde mðdesini bulandýrýyor. O kadar bilgi arasýndan sunulan göstermelik þeyler insanlarýn aslýnda yaþananlarý bildiklerini düþünmeleri sebebiyle gerçeðe ulaþma iþtiyaklarýnýn da önüne geçiyor böylelikle.

Bu ufak kulube de bir evin bahçesindeydi. Depovari bir yer. Ama çok eski püskü ve bakýmsýz da olsa masalsý bir havasý vardý. Sizinle de paylaþmak istedim. Þimdilerde masa üstümü þenlenlendiriyorum kendisiyle...

Bu kayanýn fotoðrafýný çekerken de neredeyse bir yýlana basýyordum. Yýlan ayak ucumdan hýzla kayalarýn arasýna kaçtý. Bir dostum yakýnlarda kendisine ''þerbetli'' denilen kiþilerden bahsedip, bana atýfta bulunmuþtu latifeyle. Bu yýlan vakasýndan sonra ben de kayaya þerbetli kaya deyiverdim. Üzerindeki latif izle daha güzel bir ismi de hak etmiyor deðil gerçi...

Bu bank da yolculuðumdaki son duraðým diyebilirim. Bakmaya kýyamadýðým bir aralýktan göðü yoklamak istedim burada oturup. Ve ardýndan bir niyaz yükseltmek göðün sahibine. Belki de böylelikle bir düðümü çözüp alnýmýn kýrýþýklýklarýndan, bir tebessüme baðlayabil/ir/dim.

Gökten bir su indirdi de vadiler, kendi miktarlarýnca sel olup aktýlar. Sel de suyun yüzüne çýkan bir köpük yüklendi. Bir zinet eþyasý veya bir deðerli mal yapmak için, ateþte üzerini körükledikleri madenlerden de onun gibi bir köpük meydana gelir. Ýþte Allah hak ile batýlý böyle çarpýþtýrýr. Fakat köpük atýlýr gider, insanlara faydasý olan ise yerde kalýr. Ýþte Allah böyle misaller verir. Ra'd 17

Bu da yola koyulmadan hemen önce Chiacago'da karþýlaþtýðým bir araç. Ýçine park banklarýndan monte etmiþler, fotoðraflara bakýlýrsa sahibi hayli otantik yaþlý bir adam. Pek çok kutuda kara kalem resim arþivleri vardý kapalý kapýsýnýn camýndan görebildiðim kadarýyla. Pencerelerinde de muhtelif þarkýcý, þair, düþünür ve benzerlerinin karikatürvari resimleri hayli dikkat çekiciydi. Belli saatlerde arabanýn açýldýðý yazýyordu. Nasip olur da tekrar denk gelirsem tadý damaðýmda kalmýþ meraký giderip aklýmý doyuracaðým bu konuda. Ýnþeallah sizinle de paylaþýrým. Virgülüne kadar geldiðim cümleye dair hasbihal de baþka bir vakte kalsýn...