Direnişin Kekik Kokulu Şairi: Mahmud Derviş
Gölgeyi Yüksekten Övmek
"Ey kızım seviyorduk seni
Şimdi yüksek suskunluğu bekliyoruz
Huş ağacından süpürgeler taşıyoruz
Üstümüzde öfkeyse dağıtırız… dağıtırız
Ah ondan… ne diye avuçlamadık göbeğini ufkun
Her uzanışında ellerini
Bizi boğmaya yeltendiğinde
Beyrut yok
Sırtımız önümüz denizin sırları yok
Kanımızı yitirene kadar evet
Anıların sözcüklerini yitirene kadar
Ancak söylerim şimdi yok
O son bombardımanda yok
O yer çukurda başka bir şey kalmadı yok
O ruh içinde kalmadı yok
Beyrut yok!"
Direnişin şairi; Mahmud Derviş'in defnine binlerce müslüman katıldı. Uluslar arası bir haber ajansından canlı olarak şahitlik ettim define. Bazı aksaklıklıklardan dolayı ancak aktarabiliyorum size. Az da olsa Yahudilerden de cenazeye katılanların olduğunu söylüyor sunucu. Ve bir yahudi barış aktivisti hanıma söz veriyorlar.
Mahmud Derviş'in mazlum, sesi kısılmaya çalışilan bir halkın sesi olduğunu söylüyor bayan. "Muhabir İsrailli diğer yahudiler de sizin gibi mi düşünüyor?" diye soruyor.
Bayan "böyle olmasını isterdim ama malesef buradaki Yahudilerin çoğu Filistinlilerin aşık olamayacağını, içlerinden şair çıkamaycağını düşünür, çünkü onlar Filistinlilerin insan olduklarına bile inanmazlar" diye cevap veriyor.
Bir Yahudi bunu diyebiliyorken, bizim ülkemizde birçok insanın Filistinlilerin durumunu ve Siyonizmi görmezden gelmeleri içimi burkuyor. İnternet üzerinden filim izleyebildiğimiz birkaç siteye Filistin, Irak, Afganistana dair bazı filim isimlerini verip yayına koymalarını rica ediyorum, günlerdir cevap bile vermiyorlar. Oysa sitede Nazi kaplarına, Avusturalya Yerlilerine dair bir çok filim var. Bu filimlerde de göz yaşlarımı tutamıyorum ama Siyonistler, geçmişte yaşanılanları şimdi fazlasıyla farklı beldelerde başka masum insanlara yapıyorken, hala geçmişin filimlerini pazarlayarak bu günü örtbas etmeye çalışmanlarını da hazmedemiyorum!
Ve ben koştum
Yürek atışına tarlaların.
Kanımın derinliklerine in
Derinliklerine in
Derinliklerine ekmeğin
Yalın bir yurdumuz olsun
Yasemin bir düşün beklediği.
Her günkü Ahmed
Saf ve Basit Ahmed
Nasıl kaldırdın ayrılıkları
Meyveyle taş arasında
Kurşunla geyik?
Arap Ahmed, diren!
Kuşatma altında gezeceğiz
Ulaşıncaya dek kıyısına
Ekmeğin ve dalgaların.
Öleceğiz düşü uğruna
Bir yurdun
Ve bekleyen yaseminlerin.”
''Dildeşinden ayrı düşen yüz türlü nağmesi de olsa; dilsizdir!'' Yol Düşleri
Ey çocuk yüzün farkındalık kokuyor ve duruşun cennetten bir fidan vakarında.
0 yorum yazılmıştır